Łap słońce i witaminę D!

04.06.2018 r

Do niedawna witamina D była kojarzona głównie z układem kostnym. Badania ostatniego dziesięciolecia wykazały, że receptory jądrowe witaminy D (VDR) znajdują się praktycznie w każdej komórce naszego organizmu., a więc każda komórka może reagować na obecność witaminy D lub jej brak. Stąd działanie witaminy D należy postrzegać w znacznie szerszym spektrum działania. Jeżeli dotychczas myślałeś, że witamina D to tylko mocne kości i wystarczy pic tran aby dostarczyć odpowiednią ilość tej witaminy, koniecznie przeczytaj nasz artykuł. Gwarantujemy, że Twoje podejście do witaminy D zmieni się.

Dlaczego witamina D jest tak ważna?

Witaminę D odkryto w 1919 roku, jest to jedna z trzech witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Receptory jądrowe witaminy D znajdują się w komórkach większości tkanek i narządów naszego organizmu, w tym mózgu, sercu, nerkach, nadnerczach, jelitach, skórze, komórkach beta wysp trzustki, aktywnych limfocytach B i T. Z uwagi na obecność witaminy D w większości komórek naszego organizmu, wykazuje ona wielokierunkowe działanie w organizmie człowieka.

Witamina D reguluje gospodarkę wapniowo – fosforową, co wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i właściwą gęstość mineralna kości. Jest niezbędna do wchłania wapnia. Ponadto wykazano, że poziom witaminy D wpływa na siłę mięśni szkieletowych – nawet niewielkie niedobory mogą przyczynić się do ich osłabienia.

Zarówno witamina D jak i jej analogi wykazują działanie antynowotworowe. Z przeprowadzonych badań wynika, że stężenie witaminy D 25 (OH) D3 poniżej 20 ng/ml jest związane z 30-50% ryzykiem zachorowania na nowotwór jelita grubego, prostaty oraz sutka. Uważa się, że witamina D redukuje ryzyko wystąpienia aż 17 różnych nowotworów, a także zmniejsza ryzyko wystąpienia przerzutów.

Witamina D wpływa na rozwój i leczenie chorób autoimmunologicznych. Niedobory tej witaminy stwierdza się u osób chorujących na reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycę, stwardnienie rozsiane, toczeń, cukrzycę typu I, czy nieswoiste zapalenie jelit. Odpowiedni poziom witaminy D nie tylko może zapobiec wystąpieniu chorób autoimmunologicznych, ale jest także istotnym czynnikiem leczącym.

W przypadku stwardnienia rozsianego odpowiednia podaż witaminy D zmniejsza częstość rzutów oraz ciężkość choroby. W badaniach klinicznych udowodniono także korzystny wpływ tej witaminy przy leczeniu łuszczycy. Z kolei w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów witaminę D wykorzystuje się jako leczenie wspomagające i ochronne. Przeprowadzone badania potwierdziły także współistnienie niskiego poziomu witaminy D i występowania reumatoidalnego zapalenia stawów, co pozwoliło wysnuć wniosek, że niski poziom witaminy D może być przyczyna wystąpienia choroby.

Witamina D odgrywa również bardzo istotną rolę w funkcjonowaniu gospodarki węglowodanowej organizmu. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że witamina D jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania komórek beata wysp trzustkowych, w związku z tym sugeruje się, że ma ona wpływ na rozwój cukrzycy typu I i typu II. Wykazano, że prawidłowe stężenie witaminy D w surowicy krwi opóźnia rozwój cukrzycy typu II u osób z nieprawidłowym stężeniem glukozy na czczo. Witamina D wpływa także na wielkość odpowiedzi insulinowej stymulowanej glukozą, a także poprawia wrażliwość tkanek na insulinę. Co za tym idzie, ma także wpływ na pojawienie się insulinooporności.

Przeprowadzono wiele badań na temat wpływu witaminy D na choroby sercowo – naczyniowe. Udowodniono, ze witamina D przyczynia się do regulacji ciśnienia krwi, zapobiega chorobie niedokrwiennej serca oraz zmniejsza ryzyko rozwoju zawału serca.

Najprościej ujmując, witamina D jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu i w przypadku niektórych chorób jest nie tylko czynnikiem zapobiegającym ale także lekiem.

Źródła witaminy D

Korzyści z witaminy D co niemiara, pytanie jak i skąd czerpać witaminę D, aby móc w pełni wykorzystać jej dobroczynne właściwości?

W przyrodzie witamina D występuje w dwóch postaciach:

  • ergokalcyferol – witamina D2
  • cholekarcyferol – witamina D3

 

Źródłami witaminy D jest endogenna synteza oraz oraz podaż że źródeł egzogennych. Witaminę D2 znajdziemy w produktach pochodzenia roślinnego, zaś witaminę D3 w produktach pochodzenia zwierzęcego. Jednak najważniejszym i najlepszym źródłem jest endogenna synteza, czyli po prostu własna produkcja witaminy D pod wpływem promieniowania UVB.

Aby nasz organizm mógł sam wytworzyć witaminę D niezbędna jest ekspozycja słoneczna. Jeżeli jednak myślicie, że wystarczy od czasu do czasu spiec się na raka, jesteście w błędzie. Sprawa jest troszkę bardziej skomplikowana. Po pierwsze potrzebne jest nam promieniowanie UVB, co znacznie zawęża godziny w których należy korzystać z kąpieli słonecznych. Największa ilość promieniowania UVB występuje w godzinach 10-15 i właśnie w tych godzinach należy wystawić się na ekspozycje słoneczną. Druga sprawa to czas oraz procent odsłoniętego ciała. W zależności od źródła podaje się 15-20 minut z odsłoniętymi co najmniej 18% ciała, choć są też źródła, które zalecają nawet 80%. Co najważniejsze, nie używamy w tym czasie filtrów, gdyż zgodnie ze swoim przeznaczeniem blokują one promieniowanie UVB, a tym samym syntezę witaminy D. Należy również pamiętać, że w miesiącach zimowych, promieniowanie UVB jest znacznie słabsze, osłabia je również duże zanieczyszczenie powietrza, grubość pokrywy chmur a także zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej.

Ekspozycja bez filtrów budzi wiele kontrowersji, nie dzieje się tak bez powodu, gdyż wystawiamy się zarówno na promieniowanie UVB ale także promieniowanie UVA. Oba zwiększają częstość występowania raka skóry, a promieniowanie UVA jest główna przyczyna fotostarzenia się. Na dzień dzisiejszy nie przeprowadzono badań, które wykazałyby jaki poziom ekspozycji na światło jest wystarczający do utrzymania prawidłowego stężania witaminy D, a jednocześnie nie zwiększałby ryzyka wystąpienia raka skóry. Jak dotąd udało się jedynie wykazać, że okresowe intensywne nasłonecznianie wiąże się z większym ryzykiem rozwoju nowotworu niż regularna kilkunastominutowa ekspozycja.

Niemniej słońce to darmowa porcja witaminy D i to całkiem spora, badania z 2010 roku wykazały, że nasłonecznienie UVB powodujące wystąpienie rumienia fotochemicznego pozwala na wyprodukowanie 10000-25000 IU witaminy D (zalecana dzienna dawka z pożywienia to 1000-2000IU), co więcej nie musimy się obawiać, jak w przypadku suplementacji, toksycznego nagromadzenia witaminy D. Nadmiar odkładany jest w tkance tłuszczowej, a w przypadku braku witaminy D jest on uwalniany do krwiobiegu w ciągu kolejnych dwóch miesięcy.

Gdy słońca jak na lekarstwo lub gdy większość ciepłych dni po prostu przesiadujemy w pracy, niezbędne jest dostarczenie odpowiedniej ilości witaminy D z pożywieniem oraz właściwa suplementacja. Witaminę D znajdziemy przede wszystkim w tłustych rybach ( śledź, makrela, łosoś, węgorz, sardynki), oleju z ryb, jajach, wątrobie, w mniejszych ilościach w mięsie i przetworach mlecznych.

Ile wynosi dzienne zapotrzebowanie na witaminę D?

Zapotrzebowanie na witaminę D nie jest wartością stałą, choć istnieje wiele wytycznych, to tak naprawdę jest ono kwestią bardzo indywidualną.

Jeszcze kilkanaście lat temu zalecano, aby dziennie z pożywieniem dostarczyć około 600IU witaminy D. Dziś zalecana dawka to 1000-2000IU, choć w wielu przypadkach i tak okazuje się że jest to dawka zbyt mała. Coraz częściej mówi się o zwiększeniu tej dawki do 7000 a nawet 10 000IU. Wykazano, że takie dawki są bezpiecznie nawet przez 5 miesięcy i nie prowadzą do toksycznego nagromadzenia się witaminy D.

Jak wybrać dawkę dla siebie? Na rynku dostępnych jest wiele preparatów, których dawki wahają się do 1000 do 4000IU witaminy D. Profilaktycznie takie dawki są jak najbardziej właściwe, biorąc pod uwagę, że także syntezujemy witaminę D ze słońca oraz dostarczamy z pożywieniem. W przypadku chorób autoimmunologicznych, zespołu metabolicznego oraz chorób układu ruch oraz naczyniowo – sercowego warto, w porozumieniu z lekarzem, zwiększyć podaż witaminy D.

Właściwe dawki witaminy D są niezmiernie ważne, zwłaszcza gdy występuje niedobór. Niedobory witaminy D są dziś bardzo powszechne, szacuje się ze nawet 90% Polaków ma niewystarczające stężenie witaminy D we krwi. Stąd należy pamiętać, aby badać poziom witaminy D. Na rynku dostępne są badania dwóch metabolitów witaminy D – 25(OH)D oraz 1,25(OH)2D, przy czym najczęściej zleca się badanie metabolitu 25(OH)D. Badania wykonuje się z krwi, nie ma potrzeby aby badany był na czczo.

Normy stężenia metabolitu 25(OH)D we krwi.

  • 0-20 niedobór
  • >20-30 stężenie niewystarczające
  • >30-50 stężenie optymalne
  • >50-100 stężenie wysokie
  • >100 stężenie potencjalnie toksyczne

 

Podobnie jak w przypadku innych witamin, także w przypadku witaminy D istnieje ryzyko jej przedawkowania, chociaż dotychczas zanotowano bardzo niewiele przypadków klinicznych przedawkowania witaminy D. Do toksycznego stężenia witaminy D może doprowadzić wyłącznie przyjmowanie suplementów z witaminą D. Bezpieczna dawka to 4000IU, za dawkę toksyczną uważa się przyjmowanie 30 000IU na dobę przez okres ponad 3 miesięcy.

zapotrzebowanie na witamin

Legionowo 05-120 ul. Zwycięstwa 2/17

Dane kontaktowe:

+48 518-203-603 catering@slim-diet.pl

Godziny pracy biura


Pon – Pt: 8-20
Sob: nieczynne
Niedziela: 8-20

Dane firmy:

NIP: 536-180-67-67

Nr konta: 48 1050 1012 1000 0092 1760 0213

Newsletter